9 سال پس از رفتن ستاره گروه کلش

جو استرامر 22 دسامبر 2002 بر اثر حمله قلبی در گذشت.

وی وکالیست اصلی و گیتاریست ریتم بند  The Clash بود.

سترامر با پیشینهٔ علاقه‌اش به رگی و راک اند رول به موسیقی پانک پرداخت. توجه ویژهٔ استرامر به مضامین سیاسی در سروده‌های‌اش، به‌نوعی تبدیل به شناسهٔ موسیقایی او شد و برخی ترانه‌های‌اش که در آن فضا ساخته شدند جزو بهترین آثار او به‌شمار می‌آیند.

سترامر در سال ۱۹۷۴ اولین گروه‌اش را با نام the 101'ers تشکیل داد. آن‌ها عمدتا در ژانر پاب راک فعالیت می‌کردند و این ادامه داشت تا زمانی که استرامر کارهای سکس پیستولز و جانی روتن را شنید. پس از آن او تصمیم گرفت پاب راک را رها کند و به موسیقی پانک راک بپردازد و در راستای این تغییر سبک، در سال ۱۹۷۶ گروه کلَش را تاسیس کرد.^[۹] اعضای اولیهٔ گروه را میک جونز (گیتاریست و خواننده) و استرمر تشکیل می‌دادند. پس از مدتی پل سیمونن (باسیست) و تونی کرایمز (درامر) به آن‌ها پیوستند که کرایمز به‌زودی جای‌اش را به تاپر هِدان داد. آن‌ها در ابتدای کارشان گیتاریست دیگری به‌نام کیث لوین را هم در ترکیب گروه داشتند که فقط مدت کوتاهی در کلَش حضور داشت

موسیقی که استرامر و هم‌گروهی‌های‌اش در کلَش ارائه می‌کردند ترکیب مثال‌زدنی رگی، راک اند رول و پانک بود که تاثیرش تا زمان حال هم باقی است. گروه‌هایی مثل رَنسید و د پیتِستِرز به وضوح تحت تاثیر موسیقی کلَش و آثاری مانند آلبوم ‎(۱۹۷۹)‎London Calling آن‌ها هستند.^[۱۷] در بسیاری از زمینه‌ها ترانه‌های استرامر واکنشی بودند به «رانده‌شدگی سیاسی بریتانیا» که به‌خاطر سیاست‌های محافظه‌کارانهٔ رادیکال مارگارت تاچر اتفاق افتاده بود. اما از دیگر سوی، استرامر در کنسرت‌های کلَش تی‌شرت حمایت از گروه مارکسیسم-لنینیسم سپاهیان سرخ ایتالیا که آلدو مورو نخست وزیر وقت آن کشور را به قتل رساندند، می‌پوشید. او هم‌چنین از فراکسیون ارتش سرخ آلمان که با نام «گروه بادر-مینهوف» هم شناخته می‌شدند اعلام حمایت کرد

فرانک ماندنی

 

فرانک وینسنت زاپا (به انگلیسی: Frank Vincent Zappa) (۲۱ دسامبر ۱۹۴۰، بالتیمور، مریلند، ایالات متحده آمریکا - ۴ دسامبر ۱۹۹۳، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا) آهنگساز، نوازنده گیتار الکتریک و کارگردان فیلم آمریکایی است.

 

در سال ۱۹۵۶ که زاپا به دبیرستان Antilope Valley می‌رفت، برای یک گروه کوچک «ریتم و بلوز» به نام The Blackouts درامز می‌نواخت. از جمله پرسنلِ این گروه کوچک باید به نام یوسلید جیمز شِروود معروف به «موتورهد» اشاره کرد؛ کسی که بعدها در بسیاری از کارهای زاپا همکاری کرده و به یکی از پرسنل فعّال و همیشگی او بدل شد.

فرانک در سن هجده سالگی به گیتار دلبستگی یافت و نخستین گیتار زندگی اش را در سال ۱۹۵۷ هدیه گرفت. او بی آنکه از کسی کمک بگیرد، در نواختن گیتار چیرگیِ فراوان پیدا کرد. سپس، همه وقت خود صرفِ آموختنِ موسیقی سمفونی کرد و به آهنگسازی پرداخت. او در گفتگویی با مجله Rockwell چنین می‌گوید: «بیشتر آهنگسازها کار خود را با گوش دادن به آلبوم‌های پیشکسوتان و الهام گرفتن از آن‌ها یاد می‌گیرند، ولی آن زمان که ما شروع به کار کردیم فقط چاک بری را داشتیم.»

حوالی سال ۱۹۶۳ فرانک زاپا به لس انجلس رفت؛ وی در سال ۱۹۶۴ کار خود را با تشکیل گروه‌هایی بلوز-راک همچون Captain Glasspack،Muthers،Soul Giants، و His Magic Mufflers پی گرفت؛ گروهی که نامش اندکی بعد، به مادرز آو اینونشن (مادران نوآوری) تبدیل شد.

در واقع، آنچه سبب آوازه منحصر به فردِ گروه فرانک زاپا و مادرز آو اینونشن می‌شد، اجراهای زنده و نمایشی آنها بود، و همین عامل نیز بی گمان زاپا را به عنوان یکی از نخستین غول‌های موسیقی پاپ مطرح کرد.

فرانک زاپا در طول سه دهه فعالیت حرفه‌ای با بسیاری از نوازندگان و موزیسین‌های سرشناس دوران خود همکاری کرد و آلبوم‌های متنوع بسیاری را در سبک‌های مختلف موسیقی منتشر نمود.

در ۴ دسامبرِ سال ۱۹۹۳، زاپا سرانجام پس از سه سال دست-و-پنجه نرم کردن با بیماریِ سرطان درگذشت و در بوستان-گورستانِ یادمان های دهکده وست وود لس انجلس به خاک سپرده شد

 

I hope not
 ..but when he does pass away he'll go as the greatest Redbird ever...no rival..

David Cook

دیوید رولند کوک (زاده ۲۰ دسامبر ، ۱۹۸۲) که با نام دیوید کوک شناخته می‌شود خواننده, آهنگساز و نوازنده آمریکایی و برنده هفتمین دوره از سری مسابقات آمریکن آیدل است.اولین آلبوم رسمی دیوید در سال ۲۰۰۶ با نام "Analog Heart" وارد بازار شد و پس از دو سال آلبوم دومش نیز که آلبومی با نام خودش بود به بازار عرضه کرد.دیوید در سال ۲۰۰۸ جز لیست چهل تایی بهترین خواننده‌های مرد سال انتخاب شد و این افتخار را در سال بعد نیز مجددا تکرار کرد

 

آلبوم ۲۰۰۸ دیوید به اسم خودش به یکی از برترین کارهاش تبدیل شد.

اینم متن Permanent"    که یکی از زیباترین کاراش هست.

Is this the moment where i look you in the eye?
Forgive my broken promise that you`ll never see me cry
And everything, it will surely change even if i tell you i won`t go away today
Will you think that you`re all alone
When no one`s there to hold your hand?
And all you know seems so far away and everything is temporary rest your head
I`m permanent

I know he`s living in hell every single day
And so i ask oh god is there some way for me to take his place
And when they say it`s all touch and go i wish i could make it go away
But still you say
Will you think that you`re all alone when no one`s there to hold your hand?
When all you know seems so far away and everything is temporary, rest your head
I`m permanent
I`m permanent

Is the moment where i look you in the eye?
Forgive my promise that you`ll never see me cry

جک تویست کوههای سرد

 همزمان با ۱۹ دسامبر ۱۹۸۰ تولد جک جیلنهال

پسر کارگردان، استفان جیلنهال و نمایشنامه نویس، ناومی فومر، بازیگری را ازسن ده سالگی شروع کرد. او از زمانی که اولین نقش اصلی اش در سال ۱۹۹۹ در فیلمی به نام آسمان اکتبر بازی کرد، در نقش‌های متفاوتی ظاهر شده. در سال ۲۰۰۱ در فیلم دانی دارکو نقش یک نوجوان روان پریش را بازی کرد. در سال ۲۰۰۴ در فیلم پرفروش پس فردا در نقش جوانی ظاهر شد که با فعل و انفعالات شیمیایی موجب سردی کرهٔ زمین شد و در نقش یک تکاور در فیلم کله گنده ساخت ۲۰۰۵ بازی کرد. در همان سال برای بازی در نقش جک تویست در فیلم کوهستان بروکبک نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک شد.

 

او یک فعال سیاسی است. او یک پیام بازرگانی با خواهرش در سال ۲۰۰۴ تولید کرد که با هم به دانشگاه کالیفرنیا رفتند و دانشجویان را به رأی دادن تشویق کردند. او از نامزد دموکرات جان کری حمایت کرد. گرچه بعدها گفت: اینکه بازیگرها دربارهٔ سیاست صحبت می‌کنند من را ناراحت می‌کند. من سیاسی هستم و سعی می‌کنم نقش‌هایی انتخاب کنم که سیاسی باشند. من تلاش می‌کنم چیزهایی را بیان کنم که انجام می‌دهم، درست یا غلط، بازیگران جوان این قدرت را دارند. در مصاحبه‌ای برای فیلم تسلیم عنوان کرد: دوران بدیه وقتی سیاستمدارها بازیگراند و بازیگران سیاستمدار. او از حافظان محیط زیست است و دوره‌ای زباله‌هایش را برای بازیافت می‌فرستد. همچنین در مصاحبه ای عنوان کرد که سالیانه ۴۰۰ دلار برای درختکاری هزینه می‌کند.

او از کار با چوب و آشپزی لذت می‌برد همچنین می‌گوید:من یک بودایی آتیشی نیستم ولی ساعتی از روز را به تمرکز اختصاص می‌دهم و این کار، رمز به آرامش رسیدن است.

 ۲۰۰۵was a prolific year for Gyllenhaal, who starred in the critically praised films Proof, Jarhead, and Brokeback Mountain. In Proof, featuring Gwyneth Paltrow and Anthony Hopkins, Gyllenhaal played a graduate student in mathematics who tries to convince Paltrow's character to publish a revolutionary proof to a problem puzzling the mathematicians' community. In Jarhead, Gyllenhaal played against his usual "sensitive yet disturbed" type by displaying an aggressive masculinity as a violent U.S. Marine during the first Gulf War. He also auditioned to be Batman for one of the biggest blockbusters Batman Begins^[29] and came close to getting the role^[30] but Christian Bale was ultimately chosen for it.

 

برای تولد استیون اسپیلبرگ

او ۵ بار نامزد جایزه اسکار برای بهترین کارگردان شده که دو بار برای فیلم‌های فهرست شیندلر و نجات سرباز رایان برنده آن شده است. همچنین هفت فیلم او نامزد بهترین فیلم شده‌اند و درحالی که تنها فیلم فهرست شیندلر برنده شده است.

 

One of the most acclaimed directors of the late 20th century, Steven Spielberg is an American icon. From Close Encounters to Schindler’s List, Spielberg has never failed to amaze and delight his audience. His career, while still in it’s prime, has surpassed the level of household name time and time again.

Born in Cincinnati on December 18 1946, the Spielberg family moved from New Jersey to Scottsdale AZ (near Phoenix) while Steven was still young. His father (Arnold) was an electric engineer, and his mother (Leah) a concert pianist. His sister, Anne Spielberg, became a screen writer (who was to be nominated for an Oscar for writing Big).

At the age of 13 he won a contest with his 40 minute film, Escape to Nowhere. In 1963, at the age of 16, Spielberg produced the movie Firelight (which would later inspire Close Encounters). The movie made a $100 profit at the local movie theater.

Although Spielberg attended California State University in Long Beach studying English, he couldn't get into a traditional film school. As with anything, Spielberg wasn't going to let that stop him.